De stammen van hunebedspelen

Welke stammen zijn nog vrij voor Hunebedspelen 2017?

Stam Naam team
Cananefaten
Frisii
Bataven Road-Trip-Travel
Tubanten Show Hero
Suganbri
Marezaten
Galliërs Stal Onderwater en RS Tuinen
Stam Naam team
Goten
Usipeti
Chatten
Gepiden  Firma Berenbroek
Franken
Kelten Ferry Nanne Timmerwerken
Saksen
Stam Naam team
Bructeren
Tencteren
Juten Koet Boomverzorging
Toxandriërs
Menapii
Chamaven

Informatie over de stammen

De-Sugambri

De Sugambri


De Sugambri, waren herkenbaar aan de knot op hun hoofd. Zij hadden hun leefgebied in het Duitse grensgebied bij Nijmegen en staan te boek als één van de meest genadeloze Germaanse stammen. De stam bleek vaak onbetrouwbaar, zoals het moment dat de stam gehoor gaf aan de Romeinse roep om buurstam de Eburones met de grond gelijk te maken. Toch kende de Sugambri ook goede momenten zoals het verlenen van asiel aan ontsnapte Tencterische en Usipetische cavaleriegroepen. Ook bleken zij niet op vredelievend gezind jegens de Romeinen. Deze zaken kwamen de stam uiteindelijk duur te staan toen zij doelwit werd van Julius Caesar. 1 v. Chr. begonnen o.a. door de Sugambri de Germaanse oorlogen. Leuk feitje: de Sugambri kende als één van de eerste stammen een koning.
De-Tencteren

De Tencteren


De Tencteren waren een relatief kleine stam die oorspronkelijk een leefgebied hadden aan de oevers van de Rijn ter hoogte van hedendaags Keulen. In de eerste eeuw v.Chr. werden zij echter door andere Germaanse stammen over de Rijn gejaagd, Gallisch gebied in. De Tencteren namen hier enkele dorpen in om als nieuw leefgebied te fungeren. In Gallië hadden de Romeinen het voor het zeggen en zij waren op zijn zachtst gezegd niet blij met de aanwezigheid van de Germaanse stam. Toen de Tencteren een bondgenootschap aangingen met de Usipeten en Sugambri grepen de Romeinen in en dwongen de kleine stam terug over de oevers van de Rijn waar zij gedwongen bondgenoten werden van de Romeinse overheersing. De stam is later opgegaan in de Franken
De-Cananefaten

Cananefaten


Op de afbeelding zie je het leefgebied van de Cananefaten. Deze stam was verwant aan de Bataven en woonden ten westen van hen. De hoofdstad van hun leefgebied was Forum Hadriani, het huidige Voorburg in Zuid-Holland.
Net zoals de Bataven leverden de Cananefaten soldaten aan het Romeinse Rijk. De bekendste slag die zij voerden onder Romeins commando was tegen een andere Germaanse stam, de Frisii. De slag om Baduhenna vond waarschijnlijk plaats rondom Castricum en Velsen. Het resulteerde in een gruwelijke nederlaag voor de Cananefaten en de onafhankelijkheid van de Frieze regio.
de-bataven

Bataven


De Bataven zijn in deze dagen één van de meest bekende stammen. Door de jaren heen hebben de Nederlanders zich geïdentificeerd met deze Germanen. Denk hierbij aan de Bataafse Republiek en de hoofdstad van Nederlands-Indië: Batavia.
Er wordt aangenomen dat de Bataven zich hebben afgesplitst van de Chatten, een andere Germaanse stam. Zij vestigden zich in het gebied tussen de Maas en de Waal. Zoals zoveel Germaanse stammen werden zij onderworpen aan de Romeinen. Vanaf het begin van de jaartelling zijn zij vijf eeuwen lang trouwe bondgenoten geweest van het Romeinse gezag (op de Bataafse opstand in 69/70 na). De Bataven leverden ook complete legertroepen af aan de Romeinen en verzorgden zelfs lijfwachten voor bekende keizers als Nero. De Bataven worden
door de Romeinen dan ook beschreven als de moedigste stam in de regio
De-tubanten

Tubanten


Het gebied rond Hengelo, Almelo en Enschede werd aan het begin van de jaartelling bewoond door de Tubanten. Hoewel deze stam niet altijd een vredige relatie kende met de Romeinen is het contact tussen beide groepen vaak lucratief geweest. Zo is er niet bekend dat de Romeinen direct in oorlog waren met de Tubanten {wel leverden de Tubanten soms hulptroepen aan bevriende Germaanse stammen wanneer deze in oorlog waren met de Romeinen}. Daarnaast hebben de Tubanten flink geprofiteerd van de Romeinse aanwezigheid in de regio. De Tubanten bleken goede handelaren en kende hun bloeiperiode gedurende het Romeinse tijdperk. Vandaag de dag is de naam van de stam nog steeds aanwezig in het oude leefgebied, zoals de regionale krant Tubantia en diverse sportverenigingen met dezelfde naam.
De-Marezaten

Marezaten


De Marezaten zijn waarschijnlijk de meest mysterieuze Germaanse stam uit het deelnemersveld. De stam leefde ten tijde van de Romeinse overheersing in het huidige Zeeland. Ze woonden op moeilijk begaanbaar terrein, maar werden toch vrij snel onderworpen aan de macht uit Rome. De stam toonde zich bondgenoot van de Bataven bij de beroemde Bataafse opstand en dit kwam hen duur te staan. Aanhangers van het Roomse regime vielen eerst de zwakkere bondgenoten van de Bataven aan. De Bataven werden zo gedwongen hun troepen te splitsen. Ondanks de Bataafse macht in de regio zijn de Marezaten gezwicht onder de druk van Rome of opgegaan als onderdeel van de Bataafse stam.
De-Goten

Goten


De Goten: Er wordt aangenomen dat de Goten oorspronkelijk een Scandinavische stam was (Gotland, Zweden) die later naar het zuiden zijn getrokken. Het rijk van de Goten groeide vanaf 237 n. Chr. explosief. In dat jaar trokken de Goten voor het eerst over de Romeinse grens bij Dacië (het huidige Roemenië) om nederzettingen te plunderen. In het beginsel waren deze plundertochten nauwelijks succesvol te noemen, maar 20 jaar na de eerste invallen slaagde de Goten er in om de volledige Romeinse provincie te controleren. Niet veel later rukten zij op tot aan de kust van Griekenland vanwaar zij overzeese plundertochten gingen organiseren. Hierdoor groeide het Gotische rijk tot een van de succesvolste van alle Germaanse stammen. Tegen het einde van de derde eeuw sloten de Goten een verbond met de Romeinen waardoor zij belangrijke bondgenoten werden in de oorlog tegen de Perzen. Op de afbeelding zien we Ulfila (in het wit), de apostel van de Goten, die de stam het Christendom bijbracht.
De-Galliers

Galliërs


De Galliërs: Asterix en Obelix vormen wellicht de meest bekende Germaanse personages. Deze fictieve karakters vormen het stereotype van de Gallische stam. In werkelijkheid zijn de Galliërs een verzamelnaam voor de Germaanse stammen die ten zuiden van de Rijn leefden in het gebied dat Gallië werd genoemd. Wat betreft leefgebied spanden de Galliërs onder de Germaanse stammen de kroon. Gallië was zo groot als geheel Frankrijk en België en delen van Zwitserland, Frankrijk, Italië, Spanje, Duitsland en Nederland. Onder het bewind van keizer Caesar wisten de Romeinen het gehele Gallische gebied te veroveren. Eeuwen later stonden diezelfde Galliërs aan de basis van het afbrokkelen van het eens zo machtige Romeinse Rijk. Nog één leuk feitje: druïdes zijn ontstaan vanuit Gallische cultuur.
De-Usipeten

Usipeti


De Usipeten waren als stam nauw verbonden met de Tencteren en vormden een gedwongen nomadenbestaan. Ze hebben voornamelijk rondgetrokken in het gebied tussen hedendaags Keulen, Nijmegen en Belgisch Hasselt. Net als de Tencteren werden de Usipeten van hun grondgebied verjaagd door machtigere stammen als de Suevi. Om aan leefgebied te komen klopten zij aan bij de Romeinen. Deze vertrouwden het zaakje niet en verwachtten een gezamenlijk aanvalsplan van diverse Germaanse stammen. Zodoende werd de stam weer gedwongen te vluchten, waarbij veel stamleden sneuvelden. Velen werden als slaaf verkocht of als onderdeel van het Romeinse leger naar Brittania gestuurd. De rest van de stam ging later op in de Franken.
tencteren - afb

Gepiden


De Gepiden kwamen oorspronkelijk uit Zuid-Zweden, maar trokken zuidwaarts om zich te settelen in wat nu Hongarije is. Deze stam kwam relatief laat tot bloei gedurende de Romeinse tijd. De Gepiden vormden een nomadische stam, maar dit was voornamelijk gedwongen. Als kleine stam waren zij vaak een potentiële prooi voor grotere buurtstammen zoals de Lombarden en de Ostrogoten. Toch heeft de stam zich lange tijd knap onafhankelijk weten te houden door slimme bondgenootschappen aan te gaan. Zo waren de Gepiden een trouwe bondgenoot van Atilla de Hun. Toch kwam er in 567 een einde aan de onafhankelijkheid van de stam. Na een langlopende twist tussen de leidende families van de Gepiden en Lombarden volgde een strijd waarbij praktisch de gehele Gepidische stam werd weggevaagd.
De-Chatten

Chatten


De Chatten vormden een niet al te grote Germaanse stam die zich grotendeels huisvestte in het zuidoosten van Duitsland. Doordat zij woonachtig waren in het grensgebied van het Romeinse Rijk hebben zij vaak slag geleverd met de beter bewapende Romeinen. Voor de Chatten liep dit vaak niet goed af.
De stam stond bekend als bloeddorstig en bond ook vaak de strijd aan met naburige stammen. Door de opmars van de Romeinen gingen zij echter eenmalig een bondgenootschap aan met de Bructeren en de Cherusken om de Romeinse agressor terug te dringen. In 9 n.Chr. volgde de Slag bij het Teutonerburgerwoud waar de Germanen 18.000 Romeinen in een hinderlaag wisten te lokken om deze vervolgens te verslaan.
De-Juten

Juten


De Juten hadden Jutland, Denemarken als leefgebied ten tijden van de Romeinse overheersing van Europa. De Romeinen zijn echter niet zo noordelijk gekomen. Het invloedsgebied van de Juten groeide, net als bij veel andere Germaanse volken, pas na de val van het Romeinse rijk. In de vijfde eeuw n. Chr. vielen de Juten, Friezen, Angelen en Saksen de Britse eilanden binnen en stichtten daar nieuwe koninkrijken. Deze koninkrijkjes konden binnen de periode van de ‘Grote Volksverhuizing’ niet lang bestaan. De Angelen en Saksen sloten een verbond (vandaar Angelsaksen) en onderwierpen zo de meeste Germaanse en Keltische stammen die woonachtig waren op de Britse eilanden.
De-Kelten

Kelten


De Kelten zijn oorspronkelijk geen Germaanse stam. De Kelten waren een verzameling stammen die vanaf de 6e eeuw v. Chr. in opkomst was en regelmatig onderling de strijd met elkaar aanbonden. Het leefgebied van de Kelten bevond zich in de beginperiode in het huidige Alpengebied. Van daaruit verspreidde de stammen zich voornamelijk west- en oostwaarts. De vierde eeuw v. Chr. geldt als de Gouden Eeuw voor de Kelten. De stam veroverde gebieden van Turkije tot aan Spanje en namen zelfs Rome in. Twee eeuwen later waren de rollen omgedraaid en werden de Kelten door de Romeinen gedwongen de oversteek te maken naar de Britse eilanden. Tot op de dag van vandaag wordt de Keltische taal in kleine gebieden in Bretagne, Ierland, schotland en Wales gesproken.
De-Bructeren

Bructeren


Deze Germaanse stam leefden in eerste instantie in de regio ten oosten van Enschede. Na een oorlog met de Chamaven, een andere Germaanse stam, trokken de Bructeren onder leiding van Valuas de huidige Nederlandse grens over om zich te vestigen in de regio rondom Venlo. Hoewel het verhaal rondom Valuas fictief is, is de hoofdman der Bructeren wereldberoemd in Venlo en omstreken. Tijdens festiviteiten (o.a. carnaval) worden de levensgrote poppen van Valuas en zijn vrouw rondgedragen door de stad
De-Chamaven

Chamaven


De Chamaven woonden in eerste instantie op een heuvel waar het huidige Münster ligt. Later zijn zij door oprukkende Saksen naar de huidige Achterhoek verdreven waar zij zelf de Bructeren naar het zuiden dreven. Van de Romeinen hebben de Chamaven relatief weinig last gehad. De Achterhoek was drassig moerasland dat de Romeinse overheerser liever links liet liggen. Na de Romeinse tijd volgde een bloeiperiode voor de Germaanse stam vooraleer zij rond het jaar 700 werden opgenomen door de Franken.
De-Menapiërs

De Menapiërs


De Menapiërs die leefden in Nederlands Noord-Brabant en Belgisch Oost-Vlaanderen. In de eeuw voor de start van de jaartelling was dit een moeilijk bewoonbaar, drassig moerasgebied. Dit gebied werd door 9000 manschappen bewaakt, wat voor zo’n groot gebied erg weinig was (de naburige stam de Nervii had in omvang een vergelijkbaar leefgebied, maar hadden wel 50.000 manschappen).
Toch waren de Menapiërs redelijk succesvol gedurende de Romeinse overwinningstocht door Europa. Bij Romeinse aanvallen trok de stam dieper het moerasgebied in, dat totaal ongeschikt was voor Romeinse oorlogstactieken. Uiteindelijk vielen ook de Menapiërs onder het Roomse gezag, nadat de stam een verbond sloot met de invloedrijke stam Eburones. Dit verbond zorgde ervoor dat de Romeinse leiders een prioriteit maakten om dit plotselinge gevaar te verslaan. Maar liefst vijf legioenen waren er voor nodig de dappere Menapiërs in 53 v. Chr. eindelijk te onderwerpen. Hierna speelde de stam nog een marginale rol in de geschiedenis.
De-Frisii

Frisii


De Frisii: Deze Germaanse stam woonde naast Friesland, ook in Groningen, Drenthe en de kop van Noord-Holland. De Friezen worden vaak afgebeeld als de stam die de Romeinse agressor wist te verslaan. Dit is echter maar deels waar. Hoewel de Romeinen over het algemeen onder de rivieren zijn gebleven hebben zij enkele malen geprobeerd om de stammen boven de rivieren te domineren. In 12 n.Chr. gebeurde dit voor het eerst en werd het gebied van de Frisii ingelijfd bij het Romeinse Rijk. 16 jaar later komt de stam in opstand tegen de hoge belastingen en vecht zich weer vrij van de overheersers. Zij konden echter niet lang genieten van de vrijheden, want in 47 n. Chr. werden zij opnieuw onderworpen, waarna de stam werd opgedeeld en gedwongen werd te verhuizen naar verschillende delen van het rijk. De huidige Friezen zijn dus over het algemeen geen afstammelingen van de Frisii, maar Saksen of Franken.
De-Toxandriërs

Toxandriërs


Het Kempenland kreeg in de Romeinse tijd de naam Toxandria. Dit was afgeleid van het Latijnse woord Taxus, dat venijnboom betekent. Het gebied was zeer interessant voor de Romeinse wapenindustrie dat handbogen maakte van taxushout. Over het volk dat hier leefde is toentertijd weinig over geschreven. Deze stam werd door de Romeinen gedoopt tot Toxandriërs, maar wordt in de klassieke literatuur maar mondjesmaat benoemd. het is dus onduidelijk uit welke stammen zij zijn voortgekomen en in welke stammen zij zijn opgegaan, hoewel het aannemelijk is dat zij zijn gaan behoren tot de Franken. Het gebied bleef echter nog ver na de Romeinse overheersing bekend staan als Toxandrië. Ook nu nog vind je hier sporen van; o.a. de Belgische stad Tessenderlo is afgeleid van de Toxandriërs
De-Saksen

Saksen


De Saksen. Zoals zoveel Germaanse stammen zijn de Saksen oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Europa. De stam was welvarend en groeide snel, wat resulteerde in gebiedsuitbreiding naar het zuidwesten. Pas in de vierde eeuw worden zij voor het eerst beschreven door Romeinen die met de stam in aanraking kwamen in het toenmalige Gallië. Iets noordelijker vertrokken de Saksische schepen ook steeds vaker naar de Britse eilanden voor plundertochten. Door de beperkte ruimte op het Europese vasteland bleven ook steeds meer Saksen achter in Brittanië. In de vijfde eeuw vormden de Saksen met de Angelen een krachtig bondgenootschap waarmee zij over de Britse eilanden heersten. Op het Europese continent kwam de stam steeds frequenter in aanraking met die andere grootmacht, de Franken. In de eeuwen die volgden trokken de Franken dieper het Saksische gebied in om het Christelijke geloof te verspreiden wat uiteindelijk in 772 leidde tot de Saksische oorlogen. De Saksen, onder leiding van Widukind, vochten o.a. in Nedersaksen, aan de Duitse grens, en boekten in eerste instantie succes. Toen Karel de Grote zijn focus verlegde van het bestrijden van Saracenen in het zuiden naar het bestrijden van de Saksen in het noorden ging het bergafwaarts. In 804 werden de Saksen definitief verslagen en onderworpen aan het Frankische koninkrijk. En de legendarische Widukind? Die werd in 785 gedwongen zich over te geven. Hij liet zich bekeren tot het Christendom en behield zo zijn positie als Hertog van Saksen. Leuk feitje; Het witte paard dat de vlag van Twente siert, is het paard van Widukind.
De-Franken

Franken


De Franken, misschien wel de meest succesvolle Germaanse groepering. Deze ‘stam’ is laat ontstaan uit een samenwerkingsverbond tussen diverse Germaanse stammen, zoals de Bataven, Chatten, Chamaven, Bructeren, Tencteren en Usipeten. Dit is ook meteen de reden waarom er over deze stammen na de derde eeuw weinig meer is geschreven. Het bondgenootschap vormde een grote bedreiging voor de laat Romeinse keizers en namen al snel delen van het rijk in. Op hun beurt werden de Franken steeds westelijker gedreven door de opkomende Saksen. Na de val van het Romeinse rijk in de vijfde eeuw namen de Franken het gezag over van bijna geheel West-Europa. De grenzen van het Frankische rijk lagen bij Denemarken in het noorden, Tsjechië in het oosten en over de Pyreneeën in het zuiden. Daarmee was het de grootste staat na de Romeinse periode. Om de macht van de Frankische heerser te benadrukken werd de Frankische keizer Karel de Grote in 800 gekroond door de Roomse Paus (zie afbeelding). Door de grootte van het rijk ontstonden er steeds grotere afwijkingen tussen de verschillende bevolkingsgroepen, waardoor er onderling schermutselingen uitbraken en het rijk uiteindelijk ophield te bestaan.